Przezroczysta taśma klejącazostał po raz pierwszy opracowany przez Richarda Drew w St. Paul w Minnesocie w USA. 30 maja 1928 r. wnioski złożono zarówno w Wielkiej Brytanii, jak i w Stanach Zjednoczonych. Drew opracował bardzo lekki, wrażliwy na nacisk klej. Początkowe próby nie były wystarczająco lepkie, więc powiedziano Drew: „Zabierz to z powrotem do swoich szkockich szefów i powiedz im, żeby dodali więcej kleju!” („szkocki” oznacza „skąpy”). Jednak podczas Wielkiego Kryzysu odkryto setki zastosowań tej taśmy, od naprawiania ubrań po ochronę potłuczonych jaj. Dlaczego taśma się przykleja? Dzieje się tak dzięki powłoce klejącej na jej powierzchni! Najwcześniejsze kleje pochodziły od zwierząt i roślin. W XIX wieku głównym składnikiem klejów była guma; podczas gdy obecnie powszechnie stosuje się różne polimery. Kleje przyklejają się, ponieważ ich cząsteczki tworzą wiązania z cząsteczkami łączonego przedmiotu, a wiązania te mocno wiążą cząsteczki ze sobą. Skład klejów... W zależności od marki i rodzaju stosuje się różne polimery.
Na początku lat dwudziestych XX wieku, kiedy popularne były samochody dwukolorowe, Dick Drew, badacz w 3M, podsłuchał, jak pracownicy fabryki karoserii narzekali, że mocna taśma klejąca używana podczas malowania samochodów powoduje nadmierne łuszczenie się farby, zmuszając ich do ciągłego poprawiania lakieru. Następnie zaczął opracowywać taśmę samoprzylepną o niskiej lepkości, która stała się pierwszą na świecie taśmą maskującą. Prezes 3M nie chciał jednak wspierać projektu, ale Drew się nie poddawał. Wykorzystywał możliwości płynące z małych zamówień i kontynuował swoje badania. Kilka lat później Drew wynalazł taśmę celofanową. Podczas II wojny światowej firma Johnson & Johnson dodała wodoodporną powłokę do swoich bandaży medycznych; taśma ta później przekształciła się w znaną na całym świecie taśmę instalacyjną. Podczas powojennej odbudowy znalazła szerokie zastosowanie w projektach wodno-kanalizacyjnych, stając się taśmą łączącą świat. Stąd wzięła się nazwa tej srebrnej taśmy.
